(Geen) gedoe

Desiree Mekke 1 weken geleden
27
Dat we blijven genieten van fijne stille momenten in het bos.

Nieuwjaarsdag had ik een slaapdienst. Op oudejaarsdag  stond ik voor een dagdienst ingepland die akelig begon. Ik nam de trein die na een kwartier weer terug ging naar het vertrekstation. Helaas op deze dag wilde iemand niet meer verder leven. Ik was onder de indruk van het bericht. Hoe alleen heeft deze persoon zich gevoeld om tot dit besluit te komen is mijn eerste gedachte. Mijn gedachten gaan ook naar de mensen die achter blijven. Oudejaarsdag zal voor altijd beladen zijn. Dan denk ik aan alle mensen die professioneel erbij betrokken zijn. Het lijkt mij een bijna onverdraaglijk machteloos gevoel om het te zien gebeuren. Uiteindelijk kom ik die dag wat later op mijn werk. Bijna de hele maand december staat in het teken van de feestdagen die er aan komen. Veel cliënten hebben gelukkig toch verwanten waar zij heen kunnen gaan. Ook dat geeft spanning, want de druk is groot om vooral gezellig te zijn. Zelf kwam ik negen jaar geleden op oudejaarsmorgen rond acht uur uit het ziekenhuis. De nacht van 30 december op 31 december kreeg mijn lief zijn herseninfarct. Ondertussen hebben we een manier gevonden om met de gevolgen van het infarct om te gaan. Voor mijn man blijft het moeilijk om een weg te vinden in het omgaan met prikkels. In de laatste week van het jaar wordt dat bemoeilijkt door de voortdurende vuurwerkgeluiden. Het is dan geen geheim wanneer ik zeg, dat er wat ons betreft de gemeente vuurwerkvrij mag worden. Ook zal ons lieve hondje daar blij mee zijn.
Wanneer ik 2 januari ’s morgens uit mijn auto stap (na de slaapdienst) raak ik met de buurvrouw in gesprek. Samen komen we snel tot de conclusie dat er veel gedoe is in de wereld. Of we wel fijne feestdagen hebben gehad. Ik vertel (nogmaals) dat het pittige dagen waren. De buurvrouw vertelt dan hoe mooi zij het vuurwerk vond. Mmm wat moet ik daar nu op zeggen? Ik besluit om maar direct te zijn, dat dit mij niet zo interesseert hoe mooi het was. Dat het voor velen voor ons afzien is.
Inmiddels is het maandag 6 januari. Het gewone leven begint weer. Gelukkig de bouwvakkers gaan ook weer aan de slag en deze morgen word ik 6.40 wakker van de generator die onder aan ons slaapkamerraam aan gaat. Het alledaagse gedoe gaat weer van start. In de politiek zal er eindeloos gedebatteerd worden over wel of geen vuurwerk, vreugdevuren over fraude van zorggelden, uitstoot van stikstof, benzineprijzen en vul de lijst maar aan. Bij het koffiezetapparaat op het werk zal misschien gesproken worden over salarisverhoging, deeltijdwerk, vrouwenquotum, zorgverlof en de auto van de directeur.
Bij ons in de buurt zal het gaan over de bouwactiviteiten en hoe toch stiekem  de mooie bomen geveld zijn. Ik hoop dat mijn lief en ik gewoon doorgaan met een weg vinden in alle prikkels die ongevraagd op ons af komen. Dat we blijven genieten van fijne  stille momenten in het bos. Zelf blijf ik schrijven over (geen) gedoe.

Meer uit Deelmee

HomePartnersContactUit Deelmee Inloggen