Onbereikbaar

Desiree Mekke 1 weken geleden
28

In de nieuwe cao voor medewerkers in de gehandicaptenzorg is, ‘’ het recht op onbereikbaarheid’’ opgenomen. Blijkbaar is het zeer vanzelfsprekend dat mensen die werken in deze branche bereikbaar zijn. Dit is ook mijn ervaring. Nu weet ik niet of dat je als werknemer zo betrokken bent en dit ‘gewoon’ doet. Of dat het meer door de werkgevers stilzwijgend verlangd  wordt. Waarschijnlijk een combinatie van deze factoren. Net als de vraag wat er eerder was: ‘’een kip of het ei’’.

Naarmate ik zelf ouder word merk ik, dat lege tijd belangrijk is voor mijn welbevinden. Die lege tijd koester ik. Niets fijner om op het moment te kiezen of je iets gaat ondernemen en wat je dan gaat doen. Tijd verlummelen en in mijn achterhoofd groeien dan teksten voor gedichten of soms voor een blog. Op de dag, dat ik lees dat onbereikbaarheid opgenomen is in de cao zie ik bij uitzending gemist de aflevering ‘’zorg uit handen’’ dit keer ontlast Stef Bos al mantelzorger de partner en het zoontje die zorgen voor hun man en vader. Deze man is getroffen door meerdere herseninfarcten en een hersenbloeding. Door dit letsel is hij met NAH behept geraakt. Deze aflevering raakt mij deels doordat het verhaal herkenbaar is. Het effect en het omgaan met je lief die moet omgaan met NAH. Wat ik ook verdrietig vind is zijn de zorgen van het zoontje die nu elf jaar is. In zijn gedachten is hij steeds met zijn papa bezig.

Het recht op, om onbereikbaar te zijn is vastgelegd in de cao voor zorgmedewerkers.

Inmiddels is het nu alweer een week verder. Ik probeer dit blog verder te schrijven op mijn vrije dag. Boodschappen zijn in huis. Vanmiddag ga ik naar de film met een vriendin. Rond acht uur was het in onze straat alweer een drukte van belang. Doordat er bomen zijn gekapt moet er nu ook een hakselaar geplaatst worden om houtdelen te vermalen. Ook is er een lopende band geplaatst om de grond te zeven zodat uiteindelijk volgend jaar gebouwd kan worden. Ik ben wat treurig want ook de mooie beuk is geveld. En een eekhoorn die hier veel in zat zag ik door de straat rennen. Hopelijk vind hij een mooi nieuw huis.

Bij uitzending gemist heb ik de aflevering van ‘’zorg uit handen’’ van deze week gezien. Weer ben ik geraakt door het verhaal nu van een jonge vrouw die voor haar moeder en haar broer zorgt als mantelzorger. Het in mijn ogen een zware belasting voor deze vrouw die ook fulltime werkt en een opleiding doet. Onbegrijpelijk vind ik, dat er niet meer ondersteuning is om dit gezin draaiend te houden. Ja over twee jaar gaan zowel moeder als broer in een beschermende woonvorm wonen. Een beetje cynisch denk ik nu zullen die woonvormen dan nog bestaan? En het recht van onbereikbaarheid is dat dan nog opgenomen in de cao?

Ik lees een spreuk van deze week: ’’alles is relatief één haar op je hoofd is weinig en één haar in de soep is (te) veel. De intensiteit van mantelzorgen zoals ik nu in drie afleveringen heb gezien van de serie: ‘’ zorg uit handen’’ relativeert mijn kijk op mijn eigen mantelzorgers taak. Het recht op, om onbereikbaar te zijn is vastgelegd in de cao voor zorgmedewerkers. Dat recht of anders geformuleerd die behoefte heeft denk ik iedere mantelzorger.

Meer uit Deelmee

HomePartnersContactUit Deelmee Inloggen