Melanie is een Brus

Ceril Katuin 11 maanden geleden
12

Het broertje van Melanie heeft Autisme.  Ze deelt sinds 2016 haar ervaringen, zorgen en verdriet in een ''Brussen-groep''. In een interview vertelt ze over wat deze groep voor haar betekend.

 

Waarom ben jij bij de Brussen-groep? en hoe lang?

Ik ben sinds 2016 bij de brussen-groep. Ik ben bij de groep omdat ik het erg fijn vind om herkenning te vinden en van elkaar te leren. Ik kan mijn verhaal er kwijt met weinig woorden. Ze begrijpen me meteen.

Hoe ben jij er terecht gekomen?

Via MEE hadden we hulp thuis. Zij wees mij op de brussengroep. Of dat niet wat voor mij  zou zijn. Ik ben toen met mijn broertje samen gegaan en ik was na de 1e keer meteen enthousiast.

Wat doen jullie bij de brussengroep?

Wij komen 6 keer per jaar bij elkaar. Het is bij De Kap heel huiselijk ingericht waardoor er meteen een fijne sfeer ontstaat. We beginnen vaak met een onderwerp vanuit degene die er van De Kap bij zit. Vanuit daar komt er heel veel uit onszelf los. Wat er zoal speelt op het moment of waar iemand iets over kwijt wil. Er worden ook vaak tips gegeven aan elkaar. De keer daarna wordt er dan ook gevraagd hoe het is gegaan. We zijn erg betrokken.  De avond gaat dan ook veel te snel voorbij.

Wat haal je eruit?

Ik haal er heel veel steun uit en begrip. We hebben ook een groepsapp aangemaakt. Zo kunnen we tussendoor ook ons verhaal kwijt. Dit is erg fijn. Er worden daarnaast ook andere dingen besproken zoals een vakantie of als iemand iets leuks mee maakt. Dan gaat het even niet over het brus zijn. Dit vind ik ook heel goed. Alles kan en mag worden gedeeld.

Vind je veel overeenkomsten met andere brussen? zo ja welke?

Ja we herkennen heel veel dingen in elkaar. Vooral het empathisch vermogen en de zorg om een ander. Jezelf wegcijferen. We helpen elkaar hierbij door te zeggen dat we ook dingen voor onzelf moeten doen. Dit zeg je dan tegen de ander terwijl je het zelf ook niet doet 🙂 soms vragen we dit ook aan elkaar na in de groepsapp. Dat is erg leuk!

Wat neem je mee uit de brussengroep naar je eigen leven?

Het empathisch vermogen en wat ik ervan leer. Door andere verhalen te horen ga je ook anders naar dingen kijken. Ik wil er juist nog meer mensen door helpen. En de brussengroep bekender maken.

Heb je tips?

Tegen de ouders zou ik zeggen dat ze bespreekbaar moeten maken thuis hoe het is om brus te zijn. Hier aandacht aan besteden en kijken of er een brussengroep is om heen te gaan. Ook is het goed om alleen wat met de brus te doen wanneer dit mogelijk is. Even geen zorgen voor het andere kind.

Zou je het anderen aanraden?

Jaazeker! Ik raad het iedereen aan. Sowieso om het te proberen. Het kan zoveel betekenen voor iemand. Een stukje begrip, steun en je verhaal kwijt kunnen is erg belangrijk. Dit is toch anders daar als bij een vriend of vriendin die niet in hetzelfde schuitje zit.

Melanie gaf zelf aan het te willen hebben over het verantwoordelijk voelen voor de broer of zus met autisme. 

Ik merk dat ik en mijn leeftijdsgenoten bezig zijn met wat als mijn ouders er niet meer zijn of de zorg niet meer kunnen verlenen. Wil ik daarin een grote rol spelen of liever niet? Schuldgevoelens het verantwoordelijk ervoor voelen is hierbij erg aanwezig. We leren elkaar dat je er mag zijn en zelf mag kiezen. Ook al is dit vaak lastig. Er mag vrij over gesproken worden.

Meer uit Deelmee

HomePartnersContactUit Deelmee Inloggen